zelfbewustzijn

Het is opmerkelijk hoe dit eerste half jaar van 2010 mijn ontwikkeling is verlopen. In januari sprak ik mijn verlangen uit naar iets nieuws, zonder te weten wat dit inhield. Ik voelde het verlangen en benoemde dit op deze manier; nieuw. Daarna werd ik op een heftige wijze geconfronteerd met de identificatie met mijn werk en mijn (helpers) rol die ik daarin heb. Door tegen deze muur op te lopen, ervoer ik de liefde die er is voor mij, los van welke rol ik speel. Deze onvoorwaardelijke liefde is de onderste steen voor een ruimte die er vanaf dat moment aan het ontstaan is, zowel in mezelf als ook concreet buiten mezelf, met een nieuwe indeling van mijn week. Niet meer altijd beschikbaar, maar op tijden en plaatsen die ik zelf bepaal. In die ruimte ontdek ik een nieuwe aanwezigheid van mezelf, een aanwezigheid die opkomt.

Ik besprak dit vorige week met een begeleider van De Innerlijke Lijn in Zaltbommel. Hij zei; dit is zelfbewustzijn wat je ervaart. En dat woord klopt precies. Ik ben mijn zelfbewustzijn aan het ervaren en het ontdekken. Vroeger had ik daarvan ook af en toe een ervaring, zoals toen ik net op mezelf woonde in een flat in Terneuzen. Ik stond voor het raam in de woonkamer naar buiten te kijken en ik ervoer van binnen dat ik in dat moment ook geboren werd. Ik ervoer even in een flits dat ik in dit moment ook geboren wordt. Alsof er even geen tijd bestond.Anders gezegd; dat er eigenlijk geen tijd en ruimte bestaat voor mijn zelfbewustzijn. Mijn begeleider van de Innerlijke Lijn liet ook nog een tekening zien met twee trechters op elkaar met de punt verbonden. Precies in dat punt zit mijn zelfbewustzijn. Het is het punt dat het hogere, het hemelse en het lagere, het aardse (die gelijkwaardig aan elkaar zijn) met elkaar verbindt. Nu lijkt het erop alsof dit ervaren van mijn zelfbewustzijn meer een basis, een ankerpunt aan het worden is.

Kenmerkend voor die nieuwe ik-ervaring is dat het subtiel is, ik ervaar mezelf en tegelijk ervaar ik die aanwezigheid in dat wat ik waarneem. Bijvoorbeeld iemand anders of iets in de natuur. Het is een ik die verbonden is en ik neem dat waar. Dit is dus nieuw, wat ik in deze tijd ontdek, het verwondert me, het vervult me. En pas dacht ik ook in een flits, dit zelfbewustzijn dat blijft over als ik sterf. Dat deel gaat niet dood. Wow. Heel apart om te ervaren dat er iets doorgaat, als ik sterf. Even wat voorzichtiger gezegd; als ik sterf is er de mogelijkheid dat er iets doorgaat; mijn zelfbewustzijn. Dat is ook wat ze bij de ABC-curus van de Innerlijke Lijn vertelden; je kunt contact maken met mensen die gestorven zijn, omdat een deel van hen nog leeft. Dat zelfbewustzijn is sterker dan de dood, is sterker dan wat wij dood noemen. Vanuit mijn zelfbewustzijn die altijd leeft, heb ik voor mijn geboorte dit leven gekozen om aan te leren, om aan te groeien en is het mogelijk om na mijn dood dit aardse leven en mensen die daar leven, te helpen, te dienen. Die bijzondere gedachte neem ik mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 631
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com