schat

De grootste schat die ik bezit ben ikzelf en het ervaren van mezelf. Vaak denk ik dat ik mezelf ervaar, maar eigenlijk is het iets is waar ik me mee identificeer, een overtuiging. Bijvoorbeeld dat ik Ajax-fan ben en blij ben dat Ajax kampioen is. Ik ben een echte Ajacied. Het is iets collectiefs, wat me de illusie geeft van individualiteit. Ik ben voor Ajax, mijn buurman is voor Feijenoord. In het collectief onderscheid ik me van de ander doordat ik voor de ene voetbalclub ben, dat merk kleding koop, die auto rijd, dat mobieltje heb, van die muziek houd, op die partij stem etc. etc. Maar het heeft niets te maken met een eigen individuele ik-ervaring. Het is een ontleende identiteit, die mij het idee van individualiteit geeft. Ik kan heel de dag vullen en bezet zijn met deze ontleende identiteit, de overtuigingen volgen elkaar in snel tempo op en worden me aangeboden door de radio, de televisie en de krant die ik lees.

Pas was er een groot muziekfestival in Tilburg met hele harde muziek in de muziekzaal 013. Heel het centrum liep vol met mensen in zwarte kleren. Ze zagen er hetzelfde uit, ze voelden allemaal hetzelfde. Een reporter van de lokale omroep hield een interview met een van de festivalbezoekers en vroeg waarom hij hier was, met welke reden. De man antwoordde om zich af te zetten tegen de massa. De wakkere reporter vroeg hem vervolgens waarom iedereen dan in zwart gekleed was. Toen was het stil.
Echte individualiteit heeft als basis een levende, authentieke, individuele ervaring. Deze ervaring is vrij, niet gekoppeld aan iets, behalve aan mezelf. Ik ben. Het is een aanwezigheid die opkomt in stilte, vaak als ik alleen ben en in de natuur. In deze aanwezigheid zit tegelijkertijd de verbinding met het geheel. Ik voel me verbonden met het geheel. Het is een subtiele energie, die komt en weer gaat. Opkomt en weer ondergaat. Die me vervult.

Wat is er fijner op een avond als deze met een grote, lege pot rond te lopen en in het bos vlierbloesem te plukken om er later vlierbloesemsiroop van te maken? De vogels fluiten hun avondconcert en de zon schijnt van achter de bomen over het grasveld. Vliegjes en pluisjes spelen in het gouden licht. Met de avondmaaltijd plukte ik de verse sla uit de moestuin en ook de eerste aardbeien smaken heerlijk. Om half 10 drinken we thee, buiten met de warmte van het houtvuur die brand in de grote Mexicaanse pot onder het afdak. Ik geniet hiervan omdat deze omstandigheden de voorwaarde zijn om aanwezig te zijn. Zo simpel kan het zijn.

In de afgelopen mei-vakantie ontdekte ik weer hoe stilte en de natuur de volmaakte bedding voor mij zijn om mezelf te ervaren. Daar kom ik dan juist achter als ik weer aan het werk ben in de stad. En ik me laat bezetten door alle drukte, onrust en moetens die dat werk met zich meebrengt. Hoe blijf ik nu mezelf ervaren te midden van zoveel beweging en indrukken? Het gebeurt dan heel snel dat ik het mooiste dat ik heb, het ervaren van mezelf, loslaat. Dat is pijnlijk om te voelen. Het kost me dan een aantal dagen om de nieuwe balans weer te vinden tussen privé en werk. Ben ik dan een voorrecht mens dat ik midden in de natuur woon en ik de omstandigheden snel kan vinden om mezelf te ervaren? Ja en nee. Ik ben dankbaar dat ik hier woon, maar tegelijkertijd moet ik me ook op deze plek in het bos losmaken van de computer of de radio of de televisie (mijn werk!) en er voor kiezen om naar buiten te gaan om een wandeling te maken. Ook hier in het bos is de zuigkracht van het collectief aanwezig. Wat is erger dan in een paradijs te wonen, maar door mijn afgescheidenheid het niet toe te kunnen laten?

In elke handeling zit een keuze vooraf; is het een keuze naar mezelf toe of van mezelf weg? Word ik blij van deze keuze of geeft het me een leeg, onrustig gevoel? Zo is elke keuze een oefening, dat geldt voor ieder mens in iedere situatie. En elke keuze voor mezelf maakt me weer een stukje sterker en doet mijn bewustzijn groeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 594
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com