papa

Deze ochtend loop ik naar mijn heilige plek in het bos. Het is erg mooi. Een mistige herfstochtend met de gekleurde bladeren geel, bruin en rood op de grond. En het riviertje de Poppelse Ley, die langs de plek stroomt, waar ik even later tegen een boom ga zitten. De belletjes in het water komen in de verte de hoek om en stromen gestaag mijn kant op. Het is de tijd van de geboorte en het overlijden van mijn vader, 8 jaar geleden nu. Ik zit daar met een kwestie die speelt in mijn werk, waarin ik een paar keer per jaar eigenlijk steeds tegen hetzelfde conflict oploop. Met hetzelfde beklemmende, benauwde, gekwetste en angstige gevoel. Ik vraag om hulp en wacht. Dan komt na een tijdje het woord ‘papa’. Het raakt me diep. Het brengt me bij een wond, een gemis. Mijn vader kon niet altijd een papa voor me zijn, iets wat hij enkele weken voor zijn dood aan me opbiechtte. Hij kon moeilijk van me houden, omdat hij bang was me kwijt te raken. Toen hij dat zei, begreep ik direct alles en was ik klaar met hem. Beter gezegd; ik was klaar met mijn worsteling met hem.

Ik was misschien klaar met mijn worsteling met hem, maar niet met het gemis in mezelf, waar ik door het woord ‘papa’ weer bij kom. En nu me dat woord wordt aangereikt, kan ik ook de kwaliteit die daarbij hoort, toelaten; ondersteuning. Veiligheid. Als ik dan later weer terug loop naar het huis waar we wonen in dit bos begrijp ik dat ik nu zelf die papa kan zijn voor mezelf, voor mijn eigen innerlijk kind, die dat vroeger zo gemist heeft. Nu ik dat zo kan voelen, krijg ik enorm de neiging om mijn vader te gedenken, om een monument voor hem op te richten. Ook komt de vraag in me op; hoe zou mijn vader zijn geweest als volmaakte vader?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 640
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com