palmpasen

Met palmpasen vandaag is de aanloop naar Pasen begonnen. Misschien zegt het je niet zoveel of is het een gebeurtenis die een herinnering oproept uit het verleden. Een paar weken terug keken we met het hele gezin naar Jezus Christ Superstar. Indrukwekkend. Daarin werd duidelijk het beeld geschetst van waar het over gaat met palmpasen en misschien is dat voor iedereen wel herkenbaar. Jezus wordt als een held binnengehaald in Jeruzalem alsof hij net de Champions Leage heeft gewonnen. De verwachtingen zijn hooggespannen. Het zijn de verwachtingen waarmee we de liefde of God of het leven voor ons eigen karretje spannen. Het joodse karretje was in die tijd de verlossing van de Romeinse overheersing en Jezus was na alle wonderen die hij in de tijd daarvoor had gedaan de aangewezen persoon om dit te verwezenlijken.

Wat Jezus hier op aarde nu werkelijk is komen doen, de realiteit dus in plaats van de menselijke beelden en verwachtingen, is een belangrijke vraag. Deze vraag ligt voor mij in het verlengde van de vraag wat ik als mens op aarde kom doen, wat mijn diepste zin en betekenis is. En dat heeft bijvoorbeeld niets met economie te maken. De druk is vandaag de dag groot om mijn betekenis als mens alleen nog te ontleden aan het economisch, rationele kader. Ik werk dus ik ben. Op die manier kijken we – althans dat beeld wordt ons in hoge mate door de politiek opgelegd – naar de huidige crisis; als een economisch probleem. Dat is misschien zo aan de buitenkant, maar er is wat mij betreft veel meer aan de hand. In de kern gaat de huidige crisis over de vraag wat wij als mens hier doen op aarde. De crisis is dat wij het contact met die betekenis, die kern verloren zijn geraakt. De aarde heeft naar mijn idee een belangrijke betekenis in het geheel van de schepping, om het maar even zo te noemen, maar ook wij als mens.

Een belangrijke eigenschap die wij als mens hebben is de eigenschap om tegelijkertijd met verschillende bewustzijnslagen contact te kunnen maken. Een voorbeeld is bv. al het dagbewustzijn, de beslommeringen van alledag en het slaapbewustzijn, de toestand van onze dromen als we ‘s nachts slapen. Maar dat zijn nog maar twee lagen. Een belangrijke visie in veel religieuze stromingen is dat wij overdag, als we dus niet slapen, ook in slaap zijn. In slaap van ons zelfbewustzijn. Wij denken dat we wakker zijn, maar in werkelijkheid worden we bewogen door onze patronen en mechanismes en zijn we niet in contact met wie we werkelijk zijn. Die bewustzijnslaag van ons ware zelf, onze essentie, ligt als een zaadje verborgen, wachtend om wakker gemaakt te worden zoals Doornroosje die honderd jaar wacht op de prins die haar wakker kust. Misschien gaat dit sprookje daar ook wel over. Over het ontwaken van onze essentie.

In dit voorjaar, maart en april, ben ik altijd weer geraakt door het wonder van het zaaien van de soms piepkleine zaadjes (sla, rucola, tomaat) in de donkere aarde. Een wonder is natuurlijk dat uit dat zaadje een enorme plant kan groeien met tientallen vruchten en in die vruchten weer een groot aantal zaadjes. Maar een wonderlijk aspect van groei is het feit dat groei altijd begint in het donker. En zo is het ook voor de menselijke groei volgens mij. Als ik als mens deel uitmaak van de natuur, waarom zou het principe van mijn groei dan anders zijn dan van een plantje? Als kleine oefening zou je je kunnen verplaatsen in een zaadje dat in de grond zit en dat verlangt, zoekt naar het licht daarboven. Die kracht, dat verlangen stuwt uit het zaadje een stengeltje naar boven dat op een gegeven moment boven de grond komt. Die kracht die je voelt als je dit voorstelt, is een stukje van jouw eigen groeikracht, je eigen verlangen.

Gisteren zagen we de film Pope Joan. Deze gaat over een oude legende van een vrouw die Paus werd en de moeizame weg die ze hiervoor heeft afgelegd. Dit verhaal is een voorbeeld van de weerstand, het donkere, dat nodig is om iemands talent, iemands roeping, iemands passie in de wereld te zetten. Nelson Mandela is een ander voorbeeld. Maar ik zie het ook in mijn direct omgeving, bij mensen die ik vanuit WerkWaardig begeleid. Een man, bijna 10 jaar heeft hij in de gevangenis gezeten. Hij heeft het verlangen om iets met zijn ervaringsdeskundigheid te doen naar jonge mensen om hen te weerhouden om hetzelfde pad te gaan als hij. De kern van zijn verlangen is ‘vrijheid’, terwijl hij zich zo vaak gevangen voelt, binnen of buiten de letterlijke gevangenis. Groeikracht heeft tegenkracht nodig om sterk te worden en de weg van de individualiteit te gaan. Sommigen redden het niet, zoals ook niet alle slazaadjes een mooi kropje worden. Zowel zij die het redden en een voorbeeld vormen voor velen en degenen die het niet redden worden gedragen, omvat door de liefde. De onvoorwaardelijke liefde die de bron is waar al het leven uit voortkomt en waar alles naar terugkeert. Als een universum dat inkrimpt en weer uitdijdt, msschien wel in een eindeloze beweging als een ademhaling van miljarden en miljarden jaren.Jezus heeft voor mij een belangrijke betekenis gehad in mijn leven. Toen ik als jongeling van rond de 20 jaar oud op een dieptepunt zat, werd ik door het verhaal van het Johannes evangelie geraakt. Begreep ik voor het eerst wat liefde was, onvoorwaardelijke liefde. Later heeft deze ervaring zich verdiept, ben ik blijven zoeken en in dat zoeken op de weg van liefde kom ik steeds weer de figuur van Jezus tegen. Deze week had ik mijn vrouwengroepje van collega-coaches en kwamen we uit bij de vraag; wat is de betekenis van het lijden? Ik vertelde over de tekst die ik over dit vraagstuk schreef en over de betekenis die Jezus voor mij heeft. De dames gaven aan dat zij meer met Boeddha hebben en over andere mensen die een voorbeeld zijn in het leven vanuit liefde.

Het is een belangrijke vraag die ik heb; moeten we Jezus nu beschouwen als een van de voorbeelden van mensen die leven vanuit liefde, zoals er wel meer grote voorbeelden zijn? Of is hier nu meer aan de hand? Ik zelf ontkom niet aan het vermoeden dat er bij Jezus meer aan de hand is dan alleen het grote voorbeeld zoals er meerdere zijn. Jezus is voor mij een kantelpunt, een sleutelpunt in de schepping en omdat ik onderdeel ben van die schepping is Jezus niet alleen een historisch persoon, maar is Jezus ook een punt in mij. Het is het punt dat mijn leven als mens de diepste betekenis geeft. Vandaag ben ik weer eens begonnen met het lezen van het boekje Een daad van Liefde van Mária Hillen. Het beschrijft op bijzondere wijze het leven en sterven van Jezus. Mocht je dit boekje nog te pakken kunnen krijgen ergens, neem het mee. Voor mij is het misschien wel de meest waardevolle tekst die over Jezus is geschreven. Als een evangelie eigenlijk bedenk ik nu, het evangelie van Mária.

Dit is wat zij schrijft over de betekenis van het leven van Jezus hier op aarde. Misschien is het een mooie tekst als aanloop naar Pasen volgende week.

Mijn leven – Mária laat Jezus spreken in de ik-figuur – was een dienstbaar leven dat bestond uit het gericht zijn op de mensheid en de aarde. Mijn leven was een dienstbaar leven, in die zin dat ik mijn menselijke, persoonlijke leven heb gegeven als offer, om zo mijn opdracht te laten voelen, en zo door deze daad de bezegeling te leggen op deze opdracht, die eruit bestond de mensheid de liefde te brengen voor het leven. Nochtans zeg ik dat de mensen mijn leer niet goed begrijpen, omdat ze een deel van zichzelf niet willen begrijpen. Mijn leven is vermengd met dat deel van de mens dat juist in de mens het vermogen legt lief te hebben. Dit liefhebben is het vermogen tot leven, tot groei, tot evolutie.

De levenskern in ieder mens is vatbaar voor de liefde; de liefde die de warmte doet opgloeien zodat het leven zich kan vormen naar de krachtvelden die de groeiende kiem omringen. Dit wonderschone gebeuren is steeds opnieuw, steeds opnieuw, aanwezig in elke mogelijkheid tot menselijke ontwikkeling. Ieder mens draagt de vonk in zich, zodat in ieder mens ooit de mogelijkheden ontwikkeld zullen worden om deze vonk tot een vlam te laten worden; de vlam die zich verenigen met vlammen die hem omgeven en zich zo kan voegen naar het grote licht, waarnaar iedereen verlangt terug te keren.

Nooit kan het plan van de evolutie zijn doorgang vinden als het menselijk bewustzijn niet de verandering ondergaat die ik in mijn leven gebracht heb naar de mens en naar de aarde. Mijn leven was hiervoor bedoeld, mijn leven was hierop gericht, maar de mens heeft mijn leven niet als zodanig gezien. De mens heeft gedacht dat ik een kerk kwam stichten, de mens heeft gedacht dat ik het Jodendom kwam redden. De mens heeft gedacht dat ik een aardse koning zou willen zijn.

De mens Jezus, waar ik nu over vertel, was een mens die eenmalig naar de aarde is gekomen en de opdracht had het christusbewustzijn te laten doorvloeien naar de mensen. Dit is het allergrootste gebeuren dat ooit heeft plaatsgehad op deze planeet. Dit is het allerschoonste gebeuren dat ooit heeft plaatsgehad op deze planeet, omdat door deze daad de planeet en de mensheid in een snellere trilling zijn gebracht en door deze snellere trilling de mogelijkheid hebben gekregen om zich te ontwikkelen volgens het goddelijk plan.

Palmpasen of palmzondag is het begin van wat in de kerk de goede week wordt genoemd. Ik vind het moeilijk te begrijpen waarom het kruisigen van Jezus ‘goed’ wordt genoemd. Wat is daar goed aan? Het standaard antwoord wat kerkelijke christenen dan vaak geven is dat Jezus is gestorven voor onze zonden. Het is een betekenis waar ik niet zoveel mee kan. Als ik Jezus zie als degene die de fundamentele groef heeft gelegd voor de onvoorwaardelijke liefde als volgende stap in de evolutie van de mens en de aarde. Dan zou het hele paasverhaal niet alleen heel inspirerend kunnen zijn, maar als ik de betekenis en grote kracht ervan echt tot me door laat dringen, verandert het van binnenuit mijn leven. Als Jezus een sleutelpunt is in de ontwikkeling van de mens en de aarde en ik onderdeel uitmaak van die ontwikkeling, dan is Jezus ook een sleutelpunt in mijn eigen ontwikkeling als mens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 673
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com