over wonderen en andere wonderlijke zaken

Volgens mij schrijf ik dat ieder jaar, maar het blijft voor mij waar; mei is de mooiste maand van het jaar. De natuur wordt zichtbaar in al zijn overvloed; het thema groei in optima forma. De tuin staat in bloei en kleurt blauw, paars en geel. Ieder voordeel heeft trouwens zijn nadeel, want ook wat we noemen onkruid, beter is het woord wilde planten, schiet ongeremd de grond uit. Er valt niet tegenaan te schoffelen of wat het gras betreft te maaien. De aarde toont zich als een levend organisme, waar ik als mens deel van ben.

Nog steeds ben ik geïnspireerd door het boek Een kleine geschiedenis van bijna alles, waar de aarde wordt beschreven aan de hand van de ontdekkingen van de Westerse wetenschap de afgelopen eeuwen. Een vloeibare buitenkern, een massieve binnenkern met temperaturen zo heet als op de zon. Platen die over elkaar heen schuiven wat het ontstaan van machtige bergketens tot gevolg heeft. Lucht dat zich voortdurend verplaatst van hoge naar lage drukgebied, wat onder andere leidt tot honderden onweersbuien per dag op de aarde met elektrische ontladingen die per ontlading net zoveel energie vrijmaakt als het verbruik van bv. Frankrijk een jaar lang. Genoeg kansen zou ik zeggen om alternatieve energie op te wekken! Wist je trouwens dat als je de geschiedenis van de aarde in een dag zou stoppen, de mens er nog geen twee seconde deel van uitmaakt?Vorig artikel sloot ik af met de vraag; welk beeld heb je van een mens die helemaal is uitgegroeid in zijn meest volmaakte staat? Welke kwaliteiten heeft deze mens, hoe gaat hij om met werk, met relaties, met zijn omgeving, de aarde?

Een paar weken geleden kwamen we vanuit een initiatief van Bureau Vertige met een 10-tal mensen bij elkaar om tijdens een wandeling elkaar te ontmoeten rond het thema verbinding, zorgen voor elkaar. Het was een mooie ontmoeting, waarbij veel energie werd opgewekt zou je kunnen zeggen. Thuiskomen, noemde een van de wandelaars het. Ik ontmoette tijdens de wandeling twee mensen en we spraken over het durven loslaten van rollen en de angst om dat te doen. Angst die diep gaat, kwamen we achter. Angst met name voor lijden en voor de dood. Het zijn twee onderwerpen die we maar moeilijk vinden om naar te kijken. Toch ontkomt niemand eraan; aan lijden en aan de dood. De angst en het ontwijken van deze thema’s houdt ons kleiner dan we zijn, houdt het deksel op de pot van de enorme power, energie die we in potentie hebben.Het is wat mij betreft het vraagstuk van deze eeuw. Hoe boren we de potentiële energie aan die we hebben, die er is, zonder dat dit ten koste gaat van de aarde, van de natuur? Vorig artikel noemde ik het beeld van de mens met als ultieme vorm van zijn macht; het onderwerpen, beheersen en controleren van de natuur. Dit beeld laat maar zo’n klein beetje zien van waar we als mens toe in staat zijn. Het laat de mens zien afgescheiden en tegenover de natuur (en daardoor ook tegenover zijn eigen natuur), als wederzijdse vijand en niet als deel ervan, als bondgenoot. Ontmoeting betekent eigenlijk dat je niets moet, je legt jezelf of een ander niets op. Ontmoeting betekent dat je aanwezig mag zijn in het moment en daarin jezelf laat zien en de ander ontmoet. Daardoor komt er energie vrij, als een spel. Niet vanuit beheersing of controle. Er ontstond tijdens de bijeenkomst van Vertige het beeld van verschillende groepen, energiecirkels op verschillende plekken, waar mensen zich aan elkaar kunnen laven, bij kunnen tanken, inspiratie kunnen opdoen en van daaruit weer de wereld in kunnen gaan.

Onze werkelijke potentie als mens komt volgens mij vrij als we ons als mens verbinden met de natuur, met de aarde. Dat begint met liefde voor de natuur, voor de aarde en deze niet meer als vijand te zien die we vanuit onze heerschappij dienen te onderwerpen en veroveren. De aarde is als levend organisme onze bodem, onze grond, bondgenoot. Dat vraagt kennis over de verschillende wetmatigheden die verbonden zijn met het leven op aarde. Kennis over onszelf, ik schreef daar eerder over.

Welk beeld komt er dan bij mij naar boven als ik denk aan de ultieme mens, de volmaakt uitgegroeide mens? Een aantal films en boeken geven daar voor mij aanwijzingen en ideeën over; de films The Green Mile, Powder, Merlin en Star Wars. Boeken die ik in dit artikel noem zijn Ontmoetingen met bijzondere mensen van Gurdjeff, De meesters van het Verre Oosten van Baird T. Spalding en De Toverschool van Michael Ende. In al deze films en boeken is er sprake van wat je wonderen zou kunnen noemen. We noemen dat wonderen, bovennatuurlijk of paranormaal. Maar in feite gaat het hier over ons menselijk potentieel, dat we zo vaak ongebruikt laten liggen. Dat is een apart fenomeen. Dit potentieel zit in ieder van ons, maar we maken collectief het beeld dat er maar een paar mensen op aarde tot wonderen in staat zijn. Het woord ‘wonderen’ zegt het al; het is een niet veel voorkomend verschijnsel uitgevoerd door een selectief groepje uitverkoren mensen. Door dat beeld denken we zelf, denk ik zelf, nou, ik ben daar niet tot toe in staat.

Al op jonge leeftijd begon ik te lezen in boeken van Gurdjeff en Ouspensky. Met name het boek Op zoek naar het wonderbaarlijke vond ik bijzonder interessant. Omdat ik te vaak bleef zitten, moest ik uiteindelijk van de middelbare school af en ging in een plaatselijk café werken, genaamd Den Engel. In die periode ontstond mijn eerste crisis, mijn eerste schokmoment, waar ik nu de zegen van inzie, maar het lang alleen maar als vloek zag. De zegen was dat ik hierdoor in beweging kwam en mijn innerlijke leven leerde kennen. De vloek was dat mijn oude patronen en gedrag niet meer werkte. Al zoekende naar mezelf sloot ik me aan bij een leesgroepje van een aantal oudere mannen en we lazen in boeken van Gurdjeff en Krisnamurti. Gurdjeff was een mystieke leraar uit Armenië, die een groot gebied in het Oosten doorreisde op zoek naar informatie eigenlijk over wonderen. Mensen die in staat zijn om contact te maken met wat G. noemde ‘hogere centra’. In die zogenaamde hogere centra zit de enorme krachtcentrale, onze potentie opgeslagen waardoor we in staat zijn om wat we noemen wonderen te doen. Deze centra zijn niet zomaar te bereiken, omdat we als mens ‘in slaap zijn’, geïdentificeerd met ons dagelijks leven, met onze oude patronen en gewoontes. Het kost veel innerlijk werk, veel bewuste inspanning om contact te maken met de hogere centra, fijnere energie in onszelf. In het boek Ontmoetingen met bijzondere mensen wordt verslag gegeven van Gurdjeff’s wonderlijke reizen en verhalen die hij verzamelt over wat wij wonderen zouden noemen.

Om er kort drie te noemen. In het eerste verhaal gaat het over een jonge man van 30 jaar die al 6 jaar ziek is, halfzijdig verlamd. Hij gaat op bedevaart naar een van de heilige plaatsen in Armenie. Deze plaats stond op een helling, waarvan de laatste 200 meter te voet of kruipend moest worden afgelegd. Zo ook deze jongeman, die zich van zijn rolstoel op de grond laat zakken en er 3 uur over doet om op de top van de helling te komen. Bij het graf van de heilige kuste hij de grafzerk en viel flauw. Nadat hij door omstanders bij werd gebracht, bleek hij niet meer verlamd te zijn. G. schrijft: op het eerste moment was de zieke er zelf hevig onthutst van; maar toen hij er zich rekenschap van gaf dat hij al zijn ledematen kon bewegen, sprong hij overeind en begon bijna te dansen; daarna kwam hij plotseling tot zichzelf, viel met een luide schreeuw op zijn knieën en begon te bidden.
Het tweede verhaal gaat over een voorval waarbij er in een gebied grote droogte en hitte heerste. Er dreigde hongersnood en de bevolking was wanhopig. Toevallig was er in een van de getroffen steden een heilig icoon aanwezig en men besloot om een heilige mis en processie te houden met deze icoon als centrum van de viering. G. schrijft: toen voltrok zich een van die gebeurtenissen die voor de mensen van tegenwoordig ten enenmale onverklaarbaar zijn: de hemel werd plotseling door wolken verduisterd en voordat de mensen die meeliepen in de processie de stadspoorten hadden bereikt, brak er zo’n wolkbreuk los dat niemand meer een droge draad aan zijn lijf had.
Het laatste verhaal gaat over een jonge vrouw, die kort na haar huwelijk, een ernstige ziekte opliep, ‘vliegende tering’. Verschillende artsen probeerden haar te genezen, tevergeefs. Eigenlijk was ze al opgegeven toen de zieke een droom kreeg, waarbij ze Mariam Ane ontmoette, de Heilige Maagd. Deze droeg haar op rozenknoppen te plukken, de meeldraden in melk te koken en deze op te drinken. Haar moeder en schoonmoeder gaven gehoor aan deze opdracht en plukten de bloemen in de tuin. G. schrijft: hoe groot was mijn verbazing toen ik de volgende morgen naar de markt ging en de oude vrouw tegenkwam die met de zieke uit de Sev-Jam kerk kwam waar zich de wonderdadige icoon van de Heilige Maagd bevindt. Een week later zag ik onze jeugdige buurvrouw de ramen van haar huis zemen.

Over het boek van Gurdjeff is een film gemaakt, die je kunt zien op Youtube. Wat mij opviel in deze film is het enorme verlangen van de hoofdrolspeler, Gurdjeff, om achter de waarheid te komen, de waarheid van de vraag die hij zichzelf stelt. In het boek ‘Op zoek naar het wonderbaarlijke’ van zijn leerling Ouspensky zegt G. hier het volgende over: “Maar zelfs het helderste begrip van zijn mogelijkheden brengt de mens geen stap nader tot de verwerkelijking ervan. Om deze mogelijkheden te verwerkelijken, moet hij heel sterk verlangen naar bevrijding en terwille van deze bevrijding bereid zijn alles op te offeren, alles in de waagschaal te stellen.”

Terug naar de films als voorbeeld voor wat we noemen wonderen waar we als mens tot toe in staat zijn. In de wonderen die in deze films worden verricht zie je telkens dat de natuur een bondgenoot is, dat er op een bewuste manier gebruik wordt gemaakt van de krachten van de natuur. Vaak is liefde hierbij de intentie, wat we bijvoorbeeld in The Green Mile (this is a story of a miracle) zien. Een grote, donkere man wordt in de midwest van de VS vals beschuldigd op grond van zijn huidskleur wordt en komt daarom in de gevangenis terecht, wachtend op de doodstraf. In werkelijkheid is hij in staat om mensen te genezen. Onvergetelijk de scene dat hij Tom Hanks in zijn kruis grijpt om hem te genezen van een verstopte plasbuis. De talloze vliegjes die even later uit de mond van de grote neger komen, waarna hij uitgeput op zijn veldbed in de cel gaat liggen.

In Powder is de hoofdrolspeler Jeremy een jonge albino man, die lange tijd door zijn grootouders verborgen is gehouden, met vreemde gaven. Op een gegeven moment laat hij een arrogante sheriff ervaren wat het is om een dier te doden. De sheriff slaat stoere taal uit naar een aantal jonge mannen om hem heen, die samen kijken naar een net door de sherrif neergeschoten jong hert. De jongen pakt de hand van de sheriff en legt zijn andere hand in de nek van het lijdende dier, zodat de man aan den lijve ondervindt wat het dier voelt. De sheriff raakt daarna nooit meer een geweer aan. Zie fragment.

Ook bij de film Merlin gaan de wonderen telkens gepaard met de wetmatigheden van de natuur. Ik herinner met het moment dat zijn geliefde Mimue aan een paal vastzit en ze wordt bedreigd door een draak. Merlijn ziet een klein stroompje uit de bergen komen en laat deze aanzwellen tot een rivier die het mogelijk maakt dat met het stromende water de paal los komt te zitten en zijn geliefde bevrijdt wordt. Merlijn zet vervolgens met de takken van een boom of klimop de draak gevangen, die helaas met zijn laatste adem vuur uitspuwt dat het gezicht van de vrouw verminkt.

Dat het van essentieel belang is om met een zuiver hart gebruik te maken van bovennatuurlijke krachten, ons menselijk potentieel, maakt een andere film duidelijk; Star Wars. Ik ben met mijn zoontje Bo alle afleveringen aan het bekijken en de verhaallijn schept een duidelijk beeld. Vanuit een sterke energiebundeling in the Force wordt een kind geboren, Anakin. Een Jedi-ridder, het gezelschap dat getraind is in bovennatuurlijke krachten en de vrede in het heelal dient te bewaren, komt op het spoor van de jongen. Hij is er van overtuigd dat deze jongen de uitverkorene is die de balans terug moet brengen in the Force. Hij haalt hem weg bij de moeder en deze noodlottige gebeurtenis slaat een wond bij de jongen, die de basis vormt voor het hele verhaal. Door de onverwerkte pijn van het te vroeg verlaten van zijn moeder en ook nog zijn grote angst voor het verlies van zijn zwangere vrouw, kiest hij uiteindelijk voor de dark side (Darth Vader) en wie het verhaal kent, weet dat dit hem uiteindelijk tegenover zijn eigen zoon brengt. De klassieke strijd tussen goed en kwaad.

We zien hier trouwens de essentiële noodzaak om psychologie en spiritualiteit/religie te verbinden. Vaak wordt met name in de reguliere psychologie de spirituele of religieuze ervaring niet serieus genomen, maar ook andersom. Vaak zien we in spirituele kringen de zelfbenoemde guru die enorme geestelijke ervaringen heeft, maar weinig tot geen inzicht heeft in de patronen van de eigen persoonlijkheid. Met alle gevolgen van dien. In beide gevallen worden mensen beschadigd en/of tekort gedaan door het verschijnsel overdracht en tegenoverdracht in een afhankelijkheidsrelatie. Riekje Boswijk-Hummel heeft over dit onderwerp een goed boek geschreven met als titel Liefde in wonderland.

Een van mijn klanten van WerkWaardig vertelde gisteren het verhaal van hoe de piramides in Egypte ontstaan zouden kunnen zijn. Door mensen die in staat waren om de zwaartekracht op te heffen en op die manier de enorme stenen op hun plek te leggen. De zwaartekracht opheffen is een van de eigenschappen die de mens heeft als hij gebruik zou kunnen maken van zijn potentieel, zijn hogere centra. Of een gevolg hiervan; voorwerpen verplaatsen. Dat zien we in Star Wars terug in de verschillende gevechten tussen de Jedi en de Sith (naar de donkere kant getrokken Jedi-ridders). Maar ook in een aantal boeken, die ik hieronder zal beschrijven.

Om te beginnen het boek de Meesters van het Verre Oosten van Baird T. Spalding. Een van de wonderlijkste boeken die ik ooit gelezen heb. Het beschrijft de ontmoeting van een aantal Amerikanen, waaronder de schrijver, met een volk uit de Himalaya die tot verschillende wonderen in staat blijken te zijn. Op de eerste plaats is hun leeftijd ver boven de gemiddelde leeftijd zoals wij die kennen. Er is sprake van het genezen van mensen, het kunnen verplaatsen van voorwerpen, maar ook zichzelf. Verschillende keren worden moeilijke tochten ondernomen door de bergen, waarbij de Amerikanen worden uitgezwaaid en een paar dagen later vermoeid en uitgeput door dezelfde mensen fris en vrolijk worden verwelkomd. Hier volgt een passage.
De dag dat we in dit dorp aankwamen was het erg regenachtig en we waren allemaal doornat. We kregen zeer comfortabele huisvesting aangeboden, met een grote, gerieflijke, gemeubileerde kamer die we als eet- en huiskamer konden gebruiken. Deze kamer was buitengewoon warm en aangenaam en iemand van onze groep vroeg waar de warmte vandaan kwam. We keken allemaal om ons heen, maar konden geen kachel of enig andere plek die de warmte verspreidde vinden, hoewel er een onmiskenbare warme gloed hing. We verbaasden ons hierover, maar zeiden er niet veel van omdat we gewend raakten aan verrassingen en we er volkomen zeker van waren dat alles ons later duidelijk zou worden.
We hadden juist plaatsgenomen aan de eettafel toen Emile en de vier binnenkwamen. We wisten niet waar ze vandaan kwamen. Ze verschenen allemaal tegelijk aan een kant van de kamer, en aan die kant was geen deuropening. Ze doken daar zonder enig rumoer of vertoon op en liepen rustig naar de tafel, waar Emil de anderen voorstelde. Daarna gingen ze zitten alsof ze zich volkomen thuis voelden. Voordat we beseften stond er allerlei lekker voedsel op tafel, maar geen vlees. Deze mensen eten geen vlees of ander voedsel dat bewust leven heeft gekend.
Terwijl we na de maaltijd nog aan tafel zaten, vroeg iemand van onze groep hoe de kamer werd verwarmd. Emil zei: “De warmte die u in deze kamer voelt is afkomstig van een kracht waarmee we in contact kunnen treden en die we kunnen gebruiken. Deze kracht of energie is sterker dan elk mechanische kracht of energie die u bekend is, maar de mens kan er contact mee maken en hem gebruiken als licht, warmte en energie, en zelfs voor de aandrijving van alle mechanische apparaten. Het is wat wij een universele kracht noemen. Als u met deze kracht in verbinding treedt en hem gebruikt, zou u hem de kracht van het perpetuum mobile noemen. Wij nomen het Universele Kracht, Godkracht, verschaft door de Vader om al Zijn kinderen ten dienste te staan. Hij kan elk mechanisch apparaat laten lopen en in beweging brengen, vervoer mogelijk maken zonder enige vorm van energieverbruik, en ook in licht en warmte voorzien. Hij is overal aanwezig, zonder dat er geld of een prijs aan te pas komt, en kan door iedereen worden aangesproken en gebruikt.”

Ook een mooi verhaal om te lezen is de Toverschool van Michael Ende. Jazeker, de schrijver van een ander prachtige boek het Oneindige Verhaal. Waar de man de kennis vandaan haalt is mij niet bekend, maar in de Toverschool beschrijft hij hoe kinderen les krijgen in het doen van wonderen. In het verhaal somt hij eerst drie voorwaarden op voor het doen van wonderen; 1. Je kunt alleen dingen wensen die je mogelijk acht. 2. Je kunt alleen iets mogelijk achten dat bij je eigen leven hoort. 3. Alleen dat hoort bij je eigen leven wat je echt wenst. Daarna volgen de lessen zelf. Les 1 bestaat uit het laten bewegen van allerlei dingen, maar zonder ze aan te raken, alleen door je eigen wenskracht.
Les 2 was om voorwerpen die je niet onder ogen had, maar die vrij ver verwijderd waren, plotseling te voorschijn te roepen. Les 3 is om een ding in iets anders te veranderen. Les 4 is om alles tot nu toe geleerd op zichzelf toepassen. Les 4b was vliegen. Les 5 jezelf onzichtbaar maken. Les 6 gaat over het scheppen van dingen, les 7 over het scheppen van levende wezens.
Michael Ende legt in het verhaal van de Toverschool de belangrijke link tussen toveren, wonderen doen zoals hierboven beschreven en wenskracht.
Wie wil toveren, moet zijn wenskracht beheersen en gebruiken. Maar daarvoor moet hij eerst zijn echte wensen kennen en ermee om leren gaan. Eigenlijk hoef je ze alleen echt te kennen, heel open en eerlijk, de rest gaat zogezegd vanzelf. Maar het is helemaal niet zo eenvoudig om te ontdekken wat je echte wensen zijn. Je echte wensen vind je namelijk alleen als je je eigen leven leeft. In de wereld leeft haast niemand zijn eigen leven. De mensen hechten er ook helemaal geen waarde aan. Wat ze doen en wat hun overkomt, zou net zo goed iemand anders kunnen doen of iemand anders kunnen overkomen. Is het niet zo? En daarom komen ze er nooit aan toe hun echte wensen te ontdekken. De meeste mensen denken maar dat ze weten wat voor mensen ze hebben. De een denkt bijvoorbeeld dat hij graag een beroemde dokter of professor of minister zou willen zijn, maar zijn echte wensen, die hij zelf helemaal niet kent, is een eenvoudige, goede tuinman te worden. Iemand anders denkt dat hij graag rijk of machtig zou willen worden, maar eigenlijk wil hij circusclown worden. Veel mensen denken ook dat ze serieus wensen dat iedereen op de wereld het goed heeft, dat we allemaal gelukkig en tevreden leven en aardig voor elkaar zijn, dat de waarheid zegeviert en vrede heerst. Zulke mensen zouden vaak versteld staan als ze hun echte wensen leerden kennen. Ze denken maar dat ze al die dingen wensen, omdat ze zichzelf graag als brave of goede mensen willen zien. Maar willen en wensen zijn twee. Hun werkelijke wensen zijn vaak gericht op iets heel anders, soms zelfs op het tegenovergestelde. Daarom zijn ze nooit helemaal met zichzelf in het reine. En omdat het andermans wensen uit andermans leven zijn, leven ze nooit hun eigen leven. En daarom kunnen ze natuurlijk ook niet toveren.

Tot slot van dit artikel een eigen bijzondere ervaring. Een paar jaar geleden kregen we van een oom de replica van een boot, die je bijvoorbeeld op de kast kan zetten of op een vensterbank. Gebi, mijn vrouw, had al vanaf het begin hier een vervelend gevoel over en vanaf het moment dat de houten boot in huis was, gebeurde er verschillende vervelende dingen. Ik kan me niet meer precies herinneren wat, ik zou dat moeten opzoeken in een van mijn dagboeken, maar het leek alsof alles plotseling tegen zat. Het was zo opvallend dat we op een gegeven moment de link legden met de boot die bij ons in huis was gekomen. Ik wilde daar iets mee en belde een van mijn geestelijk begeleidsters op, waarvan ik wist dat ze helderziende gaven bezat. Ik kreeg haar aan de lijn en vertel haar over dit voorval met de boot en de gebeurtenissen die zich daarna in ons huis voor deden. Nu moet ik vertellen dat de boot niet van de oom was, van wie we hem kregen, maar hij had hem ook weer van een man gekregen die hem in elkaar had gezet en inmiddels was overleden. De oom had ook iets verteld over deze man en ik ging tegen mijn begeleidster over deze man praten. Tijdens het praten raakte me dat zo diep, dat ik het gevoel kreeg dat ik contact kreeg met deze overleden man. Ik voelde liefde voor hem en zei hem dat hij lief was. Het was toen net of dit moment van liefde hem bevrijdde en op de een of andere manier de ban of de vloek rond deze boot verdwenen was. Toen de oom die boot aan ons had gegeven, zat daar best een bepaalde dwang in, dat wij hem ook moesten houden, maar nu voelde ik de vrijheid om ermee te doen wat wij zelf wilden. Het voelde goed om afstand te nemen van de boot en hem naar de kringloop te brengen. Hetgeen we hebben gedaan.

Misschien heb je ze na het lezen van dit (lange) artikel zelf een wonderlijk verhaal of wil je reageren, doe dit dan in het gastenboek. In de afgelopen 10 jaar heb ik behoorlijk wat mensen begeleid uit Tilburg en wat me opviel was dat er zeker onder wat men noemt volkse mensen in Tilburg een groot geloof aanwezig was en regelmatig vertelde men mij dat ze contact hadden met dierbaren die overleden waren, soms ook in combinatie met een wonderlijk verhaal.

Een reactie op over wonderen en andere wonderlijke zaken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 1.052
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com