natuurlijke groei

We eten nog steeds uit de eigen moestuin. Gisteren liep ik met de al vroeg ondergaande zon terug naar huis met een emmertje vol. Andijvie, paksoi, boerenkool, palmkool, prei, pastinaak. In de schuur liggen aardappelen en pompoenen. Oja, aardpeer haalden we donderdag ook nog uit de grond, een halve kruiwagen vol! Ik maak iedere week stamppot met de vreemdste combinaties, maar zelfs Moon, onze dochter van 7, eet er van.

Het jaar 2012 komt er snel aan. Deze week was ik bij mijn mesoloog, die mijn groeiproces ondersteunt op lichamelijk gebied met bv. homeopatische middeltjes. Mesologie heeft de ayurvedische geneeswijze als achtergrond. Ze vertelde dat vanuit deze visie 2012 en 2013 een spannende tijd is, waarbij opgebouwde zekerheden aan het wankelen worden gebracht (een zelfde idee als vanuit de mayakalender). Iets wat zichtbaar is op individueel en op collectief gebied. Ik merk het vanbinnen, maar ook in mijn directe werkomgeving, waar fors wordt bezuinigd en de inkomsten uit mijn werk voor volgend jaar onzeker zijn. Op wereld niveau probeert men met man en macht de bestaande orde overeind te houden. De grote vraag is of dit gaat lukken. De vraag is of de crisis die op verschillende gebieden zichtbaar en voelbaar is van tijdelijke aard is en we daarna gewoon weer op de oude manier doorgaan of dat we werkelijk in een overgangstijd zitten naar een nieuwe orde en een nieuwe manier van (samen)leven.

Deze tijd nodigt mij in ieder geval uit om me anders te verhouden tot mijn eigen leven. Deze zin kwam in me op deze week; ik ben bereid alles los te laten wat ik heb. Dat betekent niet dat ik ook daadwerkelijk alles los moet laten, maar wel dat ik de bereidheid heb. Van binnen. Eigenlijk alsof iedere dag mijn laatste dag is, die houding. Dat is wel wat ik voel in deze tijd voor mezelf, maar ook in het collectief. Misschien zou dat niet anders zijn als in het begin van een dreigende oorlog of als ik het bericht zou krijgen dat ik een ernstige ziekte zou hebben. Nu is het dan mijn eigen financiële onzekerheid ten aanzien van de toekomst. Soms voel ik me bang en schiet ik in een kramp en soms voel ik me blij van de grote ruimte die het me geeft. Mijn persoonlijkheid en essentie tegelijk. In die ruimte kan ik wachten vanuit een niet weten op iets nieuws dat komt. Wie weet wat er komt, iets nieuws, iets groots, iets dat helemaal bij mij past?

Het brengt me in ieder geval bij de vraag; wat is nu mijn thema, de kern van wat ik te bieden heb?

Mijn thema gaat over groeien. Over het feit dat mensen net zo groeien als planten. Daar bedoel ik mee, dat net als planten, mensen bepaalde ingrediënten nodig hebben om te groeien. Dat je mensen, net zoals planten niet kunt dwingen te groeien een bepaalde kant op. Dat het juist zo mooi is om die ingrediënten te vinden per persoon om dan die mens te zien groeien. Dat geeft mij een kick. Ik voel me soms een tuinman die om het tere stengeltje van het plantje heen voorzichtig het onkruid verwijderd, zodat er ruimte komt voor het plantje om verder te groeien. Zo wil ik met mensen omgaan, ik ben een echte groeibevorderaar. Wat doe jij? Ik bevorder groei. Wat is jouw thema, de kern van wat jij te bieden hebt aan je omgeving?Wat zijn nu onderdelen, ingrediënten voor een mens om te groeien?

Verlangen is een heel belangrijk onderdeel. Dat is nog niet zo makkelijk, want vind maar eens jouw authentieke verlangen. Je denkt dat je van alles verlangt, maar dat blijkt dan eigenlijk het verlangen van je vader, je moeder, je vriendin, je leraar op school, de reclame op de televisie. Al het verlangen dat niet van jezelf is, komt voort uit het opvullen van je tekort.Om bij je echte verlangen uit te komen, zul je eerst de pijn van je tekort moeten toelaten. Ieder mens heeft een tekort, een gevoel van tekort.

Dit is een onvermijdelijk gegeven van de schepping. Tekort of afgescheidenheid van de essentie. Afgescheidenheid van de liefde die ons omringt. In deze aandachtslaag, in deze aardse aandachtslaag met z’n dualiteit is afgescheidenheid onvermijdelijk. En dat doet pijn. Je kunt die pijn toedekken met allerlei patronen (volgens het enneagram zijn dat er 9). Of met het kopen van allerlei spullen, of met relaties of met het heel erg je best doen zodat ze je waarderen. En je denkt dan dat dit je eigen verlangens zijn, maar het zijn eigenlijk surrogaat verlangens. Pas als je de pijn toelaat van je tekort, van je afgescheidenheid van de liefde, dan kom je bij je verlangen uit.

Een crisis brengt iemand vaak bij die pijn. Of deze nu groot is of klein. Een kleine verstoring in de opgebouwde (schijn) zekerheid kan iemand al doen wankelen. Je kunt dan kiezen om het afgekrabde korstje weer snel toe te dekken met een volgend patroon of je kunt de pijn bewust toelaten. Eerst aanvaard je dan je tekort, je voelt de pijn ervan, je voelt je gemis en je verlangen is het antwoord. Dan komt jouw stengeltje boven de grond uit. Het zaadje onder de grond is open gegaan, au, pijn, het groeit eerst nog langzaam maar zeker naar boven in het donker totdat het boven de grond uitkomt, het licht ziet.
Dus verlangen is een essentieel onderdeel van de groei als volwassen mens.

Een tweede belangrijk onderdeel is een droom, het hebben van een droom. Het hebben van een gevoel van hoe jij je zou voelen als je helemaal volmaakt zou zijn, als jouw leven helemaal volmaakt zou zijn. Dat beeld. Want dat beeld, die blauwdruk, dat doet jouw stengel groeien naar boven, naar het licht. Het is toch een godswonder dat uit zo’n heel klein tomatenzaadje zo’n enorme grote tomatenplant groeit. Heb je dat weleens gezien, zo’n plant met soms wel 5 grote trossen tomaten, die groeit in mijn kas tot hoog boven mijn hoofd en als er geen dak op de kas zou zitten, zou die nog hoger groeien. Die kracht, die groeikracht.

Gezien worden is ook een essentieel onderdeel. Dat iemand jou ziet. In wie je in wezen bent. Dus groeien doe je niet alleen. Iemand moet je zien en je groeit ook samen met anderen die geven van hun talent en jij die hen geeft van jouw talent. Niet omdat het moet, niet omdat het moet van de economie, niet omdat het moet omdat je geld moet verdienen, omdat je door anderen aardig gevonden wilt worden, niet om iets op te vullen, nee, omdat je WIL. Omdat je speelt, omdat je schept. Creatief bent. Vrij bent. Gezien worden heeft met liefde te maken, kijken vanuit het hart. Kijken zonder oordeel, vanuit liefde die onvoorwaardelijk is. Dat een keer ervaren is ook essentieel voor menselijke groei.

Samengevat; in mijn ogen is voor groei nodig; verlangen, het hebben van een droom (jouw ideale plaatje van je leven en wie je bent), anders (= op een bewuste manier) omgaan met een crisis en gezien worden door liefde zonder oordeel, onvoorwaardelijk. Misschien weet jij nog meer ingrediënten die bijdragen aan menselijke groei?
Als je wilt kun je die toevoegen in het gastenboek (of hieronder).

Brengt de huidige, economische crisis onze bestaande orde aan het wankelen? Een bestaande orde waar veel zekerheid wordt gehaald uit het hebben van materie, welvaart en het behouden daarvan. Een aantal mensen ontlenen hun macht aan het opbouwen en behouden van deze welvaart (geld). Dit gaat vaak ten koste van innerlijke, menselijke waarden en de ruimte om als mens vrij te kunnen groeien naar wie je bent. Als een boom die groeit uit een zaadje tot een trotse, fiere, volwassen en volgroeide boom waar vogels in schuilen en hun nesten in bouwen. Misschien is dat wel de basis van een nieuwe orde, een nieuwe manier van samenleven met respect voor innerlijke en menselijke waarden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 717
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com