natuur

Deze week stond ik op een ochtend op en met het mooie voorjaarsweer ga ik dan eerst naar buiten om mijn ochtendoefening te doen. Zo net na het opstaan was het alsof de subtiele en tegelijk zinderende energie van de natuur in het bos waar we wonen als een mantel om me heen sloot. Overweldigend is dat. Ik ging nog even het kleine kasje in, waar twee vlinders met elkaar speelden. Het was het gevoel alsof alles aanwezig was, inclusief ikzelf. Het is deze week mei-vakantie en het helpt me wel om de verbinding met de natuur te maken door geen e-mail te kijken en me te onthouden van het volgen van het wereldnieuws. Als ik dan zo buiten zit, roept het een groot verlangen op om me over te geven aan deze natuur, die zo binnen kan komen, dwars door het harnas van mijn afgescheidenheid heen.

Verse kruiden voor in de thee en in de soep, rucola sla en rabarber is het eerste dat we eten uit de eigen tuin. In de peultjes en de tuinbonen komen de eerste bloemen, de aardappelen zijn bijna allemaal boven de grond. De sla groeit goed, ondanks het kurkdroge weer. De spinazie doet het minder, de biet beter in de Brabantse zandgrond.

Na 7 uur is de natuur op z’n mooist en haal ik het water uit het riviertje de Leij en begiet de aardbeien, die ook in volle bloei staan. Als de zon achter de bomen de einder nadert, zingen de vogels hun avondlied, inclusief de wielewaal die sinds gisteren weer terug is in het bos van Landgoed Nieuwkerk. Het begint te schemeren en de witte, doorzichtige bollen van de vele paardebloemen in het veld geven licht, alsof ze het licht van de zon dat ze die dag hebben ontvangen, terugkaatsen, teruggeven aan hun omgeving.

April en mei vind ik de mooiste maanden van het jaar. Alles komt tot bloei in een witte, een gele en een blauwe periode, die elkaar met dit warme voorjaarsweer in een rap tempo opvolgen. De natuur is confronterend, omdat het me laat zien dat vormen steeds weer veranderen. Vandaag is het alweer 5 mei en wie goed op de natuur let, weet dat het waar is wat Jaap Voigt zegt in zijn boek ‘Leven en werken in het ritme van de seizoenen’. Hij laat daarin de seizoenen 6 weken eerder beginnen. Wat wij gewend zijn als begin van het seizoen te zien, is volgens hem en de natuur het hoogtepunt. Vandaag begint de zomer. De pluisjes drijven langzaam op de zachte wind door de lucht. Het is bijzonder om te ervaren dat ik langzaam onderdeel aan het worden ben van het landschap waarin ik nu 7 jaar woon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 740
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com