meditatie

Zoals ik al eerder schreef, zit ik vanaf begin januari in een overgangstijd. De oude vorm van mijn werk is voor een groot deel weggevallen zodat er ruimte is voor iets nieuws. Over het algemeen voel ik vertrouwen en nieuwsgierigheid in plaats van angst. Voor deze periode werkte ik vanuit het opbouwen van een soort reserve, voor later, voor als er iets zou gebeuren. Ik ontleende mijn veiligheid uit het met mijn werk opbouwen van een materiële zekerheid. Ik was zo bang dat die reserve zou wegvallen. Als ik daar nog wat beter naar kijk, zie ik dat ik mezelf ook niet helemaal gaf, mezelf niet helemaal liet zien. Ik conformeerde me aan de opdrachtgever uit angst om geld te verliezen.Nu merk ik dat het wegvallen van die manier van werken me de ruimte geeft om te spelen met wat op me afkomt. Ik blijf actief, blijf zoeken naar wat bij me past, waar ik blij van word. Moet ik gaan solliciteren op een vacature bijvoorbeeld of moet ik me inspannen om klanten binnen te halen voor praktijk Mens&Groei, waarin Gebi en ik onze deskundigheid en producten hebben gebundeld? Ik heb het geduld om de ruimte niet te snel in te vullen vanuit de angst voor (materieel) tekort. Het is trouwens opvallend hoeveel we met ons gezin nog kunnen snoeien in onze uitgaven. Beperking geeft ook rust, omdat er bepaalde keuzes (die geld kosten) gewoon niet mogelijk zijn. En ik durf meer hulp te vragen. Gebi die nu ook geld binnenbrengt en ik heb mijn accountant gevraagd om in deze tijd zijn pakket aan te passen, meer low-budget. Dat wilde hij doen, zodat ook deze (grote) uitgavepost binnen de perken blijft!

Het brengt me terug bij de basis, bij de kern van wat ik te bieden heb. Wat ik te bieden heb, heeft te maken met het begeleiden van mensen die een stap willen zetten in hun groei, een stap van leven vanuit hun persoonlijkheid naar de stap naar leven vanuit hun essentie. Vanuit mijn eigen ervaringsdeskundigheid, mijn eigen ervaring in het zetten van deze stap. Ik word me daar in deze overgangstijd bewuster van en durf daar meer voor te gaan staan, ook naar potentiele opdrachtgevers.

Het is een wonderlijk gegeven dat de persoonlijkheid eerst gevormd moet worden, voordat de essentie als een kuiken uit de schil van de persoonlijkheid breekt. Doet me trouwens denken aan het boek Demian van Herman Hesse, een van de boeken die op mij een grote indruk maakte als jong volwassene. Alsof je als mens eerst iets moet verliezen om het daarna weer terug te vinden. Je groeit als mens eerst in de breedte van het aanpassen aan de maatschappij, aan de omgeving waarin je leeft totdat het moment aanbreekt dat deze jas niet meer past. De moeilijkheid is vaak om die volgende stap in menselijke groei te herkennen en daar een kader voor te vinden, zodat deze stap mogelijk is. Het is volgens mij onmogelijk om zo’n groeistap alleen te maken zonder kader of begeleiding van iemand die deze stap al eerder heeft gemaakt. Volgens mij is zo’n groeistap ook bijna niet mogelijk zonder het beoefenen van enige vorm van meditatie. Als er aan de binnenkant geen nieuw ankerpunt wordt aangemaakt, waar val je dan op terug op het moment dat je wanhopig bent, je geconfronteerd wordt met je pijn, je eenzaamheid, je afgescheidenheid? Dan is er alleen de oude gewoonte van het vluchten bv. in het uitgaan met vrienden die niet meer passen, alcohol drinken waar je eigenlijk niet meer tegen kunt, te laat naar bed gaan waar je volgende dag last van hebt. Noem maar op.Er zijn veel vormen van meditatie, het is aan ieder om te zoeken naar de vorm die bij hem of haar past. Bij de Innerlijke Lijn wordt dit een concentratie genoemd en op zich is dat wel een passend woord. Wat ik zelf ervaar is op het moment dat ik ga zitten en met mijn aandacht naar binnen ga, me concentreer, ik dan al eigenlijk contact maak met mijn essentie.

Kenmerk van de essentie is namelijk dat het eenduidig is, dus op het moment dat ik me concentreer, kom ik al dichter bij mijn essentie. Een kenmerk van mijn persoonlijk daarentegen is dat het verdeeld is, versplinterd, uit meerdere delen bestaat. In mij zit de sterke neiging om naar buiten gericht te raken en hoe meer ik naar buiten gericht raak, hoe meer mijn aandacht verdeeld raakt. Ik verlies mijn focus, ik kom meer in mijn afgescheidenheid, ik ga meer mijn innerlijk gat, mijn leegte ervaren. Dit heeft tot gevolg dat mijn begeerte om dit gat met iets van buiten te vullen, groter wordt. Terwijl als ik mediteer of mijn aandacht naar binnen richt, me concentreer, ik rustiger word, mijn ademhaling wordt rustiger, ik word een-puntiger, een kenmerk van de essentie. Ik voel me van binnenuit gevuld met mijn essentie, het enige dat mijn gat, mijn leegte op de juiste manier kan vullen. Het vraagt dus echt een wilsbesluit om iedere dag tijd te besteden aan meditatie. Ik doe dat zelf iedere ochtend en voor het slapen gaan. Het is alsof ik door regelmatig te mediteren een schuifknop kan bewegen van meer naar minder concentratie, naar dichter of verder weg van mijn essentie.

Naast een meditatie die je zelf kunt doen, is het ook fijn om samen te mediteren. Samen stil zijn, kan een krachtige ervaring zijn. Alsof je samen een veld maakt, een concentratieveld, dat iedere individuele meditatie weer versterkt. Iedere maandagochtend komen we met een paar mensen samen om een meditatie-oefening te doen. Deze meditatie heet latifa en komt uit de soefi-traditie. De latifa zijn verschillende plekken op je lichaam die overeenkomen met energiepunten, kwaliteiten van je essentie. Het is te vergelijken met chakrapunten, maar, volgens de wijsheid van de latifa, nog fijn stoffelijker, de letterlijke vertaling van het woord latifa. De meditatie is een soort reis langs deze verschillende plekken, die je met je handen volgt. Na een korte inleiding; ga met je aandacht naar je lichaam, je voeten op de grond. Daarna sta je even stil bij je ademhaling, je volgt het ritme van je adem en tot slot herinner je jouw eigen naam, de klank van je naam, waarin je jezelf herkent als je door iemand wordt aangeroepen. Daarna pak je met je linkerhand (staat voor het vrouwelijke) je rechterhand (het mannelijke) of pols en neem deze mee naar de plekken van de latifa. Hieronder volgen deze plekken met de kwaliteiten en een beeld uit de natuur dat ik er zelf aan heb toegevoegd.

1. linkerzij aanvaarding zaadje onder de grond
2. rechterzij verlangen stengeltje groeit onder de grond naar het licht
3. linkerlong, linkerborst hoop stengeltje komt boven de grond
4.rechterlong, rechterborst vertrouwen de wortels van het plantje
5. keelgebied overgave de stengel van de plant is zo sterk dat het een storm aankan, meebuigt, maar niet breekt
6. hart liefde de zon, de bloem van het plantje
7. de navel ik wil het plantje in meest volmaakte vorm! Binnen en buiten zijn een.

Het beeld van het plantje dat groeit heb ik zelf spontaan bedacht en geeft voor mij de menselijke groei, ontwikkeling aan, de reis die met deze meditatie wordt gemaakt. Iedere fase is herkenbaar en vormt een basis voor de volgende stap.
Deze oefening zoals hierboven beschreven heb ik geleerd bij de Voorde, een zingevingscentrum waar ik diverse programma’s heb gevolgd. De grondleggers van de Voorde laten zich inspireren door de soefi-traditie, zoals ik al eerder schreef, waar de latifa-meditatie vandaan komt. Marcel Derkse, de initiatiefnemer van de Voorde, heeft in zijn boek Uit Vrije Wil een deel besteed aan uitleg over de latifa, volgens hem een van de wegen naar bevrijding. Almaas is een soefileraar die verschillende dingen over de lataif geschreven heeft in zijn boek Essentie. Deze wijken enigszins af van de meditatie zoals ik die heb geleerd bij de Voorde.
Mocht je zin hebben om kennis te maken met deze meditatie, kom dan gerust een keer langs op maandagochtend om half 10, in het gebouw van de Verdieping, st. Annastraat 20 in Tilburg. Als je aanbelt bij het bordje van WerkWaardig doe ik open. Mail me even, dan weet ik dat je komt en weet je zeker dat de meditatie doorgang vindt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 732
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com