liefde en sterven

Alles draait om liefde. Ik lees dat nu in een boekje met de katholieke lezingen van iedere dag, waar het in het evangelie van Jezus gaat om het toeleven naar Pasen. En iedere tekst gaat om de relatie van mij als mens met de liefde.
In mijn inleiding van deze site schreef ik over dat ik vond dat oorlog alleen maar verliezers kent. Maar ook in die zin zat eigenlijk alweer een oordeel. Een tijdje terug had ik het inzicht dat als er iemand sterft er liefde vrij komt. Dat ervaarde ik vorige week toen mijn oma van 92 jaar oud werd gecremeerd. Dat ervaarde ik vorig jaar toen iemand die een jaar lang bij mijn dagbestedingsproject had gewerkt een einde aan haar leven maakte. Ook al kon zijn in haar leven de liefde van haar omgeving, de liefde die haar omringde niet meer ontvangen, er kwam enorm veel liefde vrij toen zij was overleden. Toen dacht ik vandaag: blijkbaar is op aarde het sterven nodig om liefde toe te voegen aan het geheel. Maar stel dat wij als mens ons bewuster zouden zijn van die liefde, die liefde veel meer zouden kunnen vieren, zouden kunnen leven. Zouden wij dan het sterven niet meer nodig hebben? Zouden wij dan onsterfelijk zijn?
Interessante vraag.

Als je wilt, kun je je inspirerende antwoord toevoegen aan deze pagina.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 597
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com