heilig moment

1 mei; kwart voor 9 ‘s avonds.

Als de zon net onder is, dat kan zo’n bijzonder moment zijn. Het weer is stil, de vogels sluiten luid fluitend de dag af. De kleuren van de voorjaarsbloemen weerkaatsen het licht dat ze die dag van de zon ontvangen hebben.

Ik wilde binnen aan de keukentafel verdwijnen in mijn laptop en luisterde naar een nummer van Pat Metheny. Ik ging even naar buiten om citroenmelisse te plukken voor in de thee, toen het moment van deze avond me overviel, me vervulde. Hoe mooi de muziek van Metheny ook is, tegen dit levende moment kan hij niet op. En dan te bedenken dat dit moment zich ieder moment afspeelt. Ik werd me daar een tijdje terug bewust van. Tijdens wederom een prachtige zonsondergang in het Brabantse landschap met de grote, gele bal van de zon nog net boven de horizon. Ik besefte opeens dat de zon voortdurend ondergaat, wel niet op dezelfde plek, maar wel steeds weer op verschillende plekken. Op de aarde gaat de zon voortdurend op en gaat voortdurend onder. Dat geeft me wel troost. Dat die twee bijzondere momenten er eigenlijk altijd zijn. Het is een fantastische gedachte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 679
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com