engel en duivel in één persoon

Het is wonderlijk hoe het me in deze periode vergaat. Ik zit nu echt in de fase, die ik al een tijd zag aankomen, dat onze inkomsten minder zijn dan de uitgaven. Vorige week was ik bezig mijn rekeningen te betalen en werd ik geconfronteerd met deze werkelijkheid. Ik schoot in een grote angst, de angst voor tekort. Maar gaandeweg de week kwam er weer balans en het gevoel dat eigenlijk meestal op de voorgrond aanwezig is; het gevoel van vertrouwen, van ruimte voor iets nieuws, van gevuld zijn. Ik probeer in het moment te vertrouwen dat de levende werkelijkheid me gaat geven wat ik nodig heb. Spelen dus eigenlijk en daar word ik blij van. Wat gaat mij dit brengen?

Tijdens mijn eerste werkweek na de kerstvakantie ontmoette ik de klanten van WerkWaardig die nog over zijn (er worden geen nieuwe meer aangemeld door Sociale Zaken) en in het laatste deel van hun traject zitten. Het was mooi en ontroerend om te zien hoe op den duur het uitgangspunt van WerkWaardig zijn vruchten afwerpt. Als wij als begeleiders blijven geloven in de ander (en dat geloof is authentiek), dan gaan de mensen dat geloof op een gegeven moment zelf voelen. Ze gaan geloven in zichzelf. Vanuit dat geloof ontvouwt zich in hun leven een concrete werkelijkheid die bij dit geloof, deze eigenwaarde past en het moment is aangebroken om hen los te laten. Dit proces is soms letterlijk een kwestie van leven en dood. In de afgelopen 10 jaar zijn toch een (gelukkig klein) aantal klanten van WerkWaardig uit het leven gestapt. De mensen die WerkWaardig krijgt doorverwezen hebben namelijk vaak veel meegemaakt en zijn bezig om een moeizame weg te vinden doorheen de belemmeringen en obstakels in hun leven. Soms kun je dan iets betekenen, soms niet. Zo vertelde een klant dat hij net voordat hij mij ontmoette tijdens de intake, dat hij had besloten uit het leven te stappen. Hij had zoveel teleurstellingen meegemaakt in zijn leven dat zijn weegschaal zoals hij dat schreef naar de negatieve kant was doorgeslagen. Hij had de datum al gepland en was reeds voorbereidingen aan het treffen. Het gesprek met mij en de positiviteit die hij daarin ervoer, legde een klein gewichtje in de positieve kant van de weegschaal. Het verdere verloop van het traject, de ontmoeting met mensen van project Natuurlijk Werken en de zaken die hij nu langzaam in zijn leven op orde krijgt, helpen hem om zijn levensweegschaal verder in balans te krijgen. Wow, dacht ik, wat een mooi en ontroerend verhaal. Wat een impact kan de begeleiding van WerkWaardig op iemand hebben.

Toch moest ik na dit verhaal van deze klant denken aan een gesprek dat ik een aantal jaren geleden voerde met een vrouw waar ik mee samenwerkte op de plek waar ik toen mijn dagbesteding organiseerde. Mijn doel van het gesprek was om contact met haar te maken, om bepaalde misverstanden uit de weg te ruimen om weer met een schone lei verder met haar te kunnen werken. Deze vrouw echter had een hele andere agenda. Vanaf het begin van het gesprek veegde ze de vloer met me aan. Ze haalde verschillende gebeurtenissen uit het verleden aan om haar overtuiging kracht bij te zetten dat ik arrogant was, een nepbegeleider, die veel mooie praatjes had, maar niet de waarheid vertelde. Al haar gif kwam naar boven om me met de grond gelijk te maken en elke poging die ik deed om contact met haar te maken was aanleiding voor haar om het beeld dat ze van me had gemaakt opnieuw naar voren te brengen. Het gesprek was ten einde en ik bleef met een grote onmacht achter om haar te bereiken. In de tijd daarna heb ik nog verschillende pogingen gedaan om het contact te herstellen, maar tevergeefs. Tot enkele maanden geleden toe en weer kreeg ik dezelfde boodschap van een paar jaar geleden. Eigenlijk ben ik voor haar een duivel, denk ik nu. Een duivel die in haar ogen mensen bedriegt en belazert.Hieraan moest ik denken toen ik het mailtje van de klant kreeg, waarvoor ik eigenlijk een soort engel ben geweest. En ik dacht; hoe is het mogelijk! Ik ben gewoon dezelfde mens en voor de een ben ik een engel en voor de ander ben ik een duivel. Het maakte me stil van binnen, omdat ik besefte dat ik door de liefde wordt gebruikt. In de ene situatie als engel, in de andere situatie als duivel. Het is maar net wat die persoon die ik tegenkom nodig heeft om zelf te groeien. Een duivel kan namelijk een vermomde engel zijn, zoals angst ook een donkere engel is die ik goed ken, die precies brengt wat nodig is. Ik ben een engel en een duivel in 1 persoon.

De week eindigde met een indrukwekkende lezing bij de Innerlijke Lijn in Zaltbommel, waar ik met een paar mensen uit Tilburg naar toe ging. Marleine Driessen liet op een authentieke manier de lezing in het moment ontstaan en maakte ons deelgenoot van het wonderlijke proces van hoe het zelf kan worden liefgehad. Ze vertelde dat ze voelde dat ze zenuwachtig was, maar dat er een ander deel opstond en hier met humor naar keek. Ze voelde in zichzelf de keuze om mee te gaan met diegene die met humor naar haar keek, vanuit onvoorwaardelijke liefde eigenlijk. Het is mogelijk om met die liefde gevuld te zijn en dat als ankerpunt te ervaren in dit leven. Wat eerst als een tekort, als een gat wordt ervaren, kan worden getransformeerd tot een werkzaam punt van onvoorwaardelijke liefde in onszelf. Het is een weg die ik vanuit een diep verlangen om me met die liefde te verbinden, ga.

Na de pauze had ik een vraag over de keuze waar Marleine het over had toen ze koos om mee te gaan met diegene die met humor keek naar haar zenuwachtigheid. Ze gaf als antwoord dat juist die keuzevrijheid ervoor zorgt dat ik voor de liefde een gelijkwaardige partner wordt. Anders zou ik slaafs moeten volgen, terwijl nu word ik als het ware opgewekt om een een gelijkwaardige partner te worden voor de liefde. Door die keuzevrijheid kan ik langzaam wennen aan de liefde, kan ik in mezelf de kracht opbouwen om beetje bij beetje mijn angst en controle los te laten en me overgeven aan de liefde. Om volmondig ja te zeggen, ik wil! Dit vind ik een ontroerend beeld. Het is een beeld dat, zoals ik het ervaar, mij als mens mijn diepste betekenis geeft; een danspartner te zijn van de liefde. Dat is toch werkelijk een wonder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 740
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com