de rijpe vrucht in de winkel

Wie regelmatig in de tuin werkt en wel eens plantjes kweekt, weet hoeveel moeite het kost voordat het plantje uiteindelijk een vrucht voortbrengt, die goed en rijp genoeg is om gegeten te worden of verkocht te worden in bijvoorbeeld een winkeltje zoals bij Pluk&Plenty.

Op de eerste plaats dient het zaadje in de grond gestopt te worden. Alleen dat moment al vraagt veel aandacht en voorbereiding. Een zaadje te vroeg of te laat planten, levert geen goed resultaat op. Een tomatenplant loopt te vroeg uit bv. of in het geval van een pompoen of courgette plant als deze te laat wordt geplant, krijgt deze te weinig zon om vruchten voort te brengen die voldoende grootte en smaak hebben om er een heerlijke pompoenensoep van te maken. Voor alles is een juist moment. Als je bonen plant bv. is het belangrijk om een week af te wachten die weinig regen voorspelt, omdat bonenzaadjes houden van droogte om goed op te komen. Dan hebben we het alleen nog maar over het zaaien.Het bijzondere van het zaaien is dat het zaadje onder de grond in het donker wordt gestopt. Het zaadje heeft de donkerte nodig om de kracht te ontwikkelen om naar het licht te groeien.Zo is het ook met onze eigen ontwikkeling als mens. In de donkerte van de crisis ontwikkelt de mens de kracht om naar het licht te groeien. Dan komt het moment van het boven de grond uitkomen van het jonge groen. Een teer en kwetsbaar moment. Net zo kwetsbaar als bv. mijn eerste klant van WerkWaardig meer dan 10 jaar geleden. Ik weet nog goed dat ik contact opnam met hem. Een man van in de 50, die het bij geen enkel traject had vol gehouden. Ik belde hem op en noemde netjes mijn naam en waarvoor ik belde. Hij antwoordde in plat Tilburgs: Nou en? Gelukkig liet ik me niet afschrikken en na een paar ontmoetingen klikt het en nam hij daarna een zelf gekookte jachtschotel voor me mee en nodigde hij me uit om een oude smokkelroute te lopen tussen Goirle en Poppel.

Alle begin is kwetsbaar, zeker als het iets is helemaal van jezelf, een droom, een wens. De meeste mensen kiezen er echter voor om te werken vanuit een rol of een protocol, zonder hier verder zelf over na te denken. Mechanisch. Deze week sprak ik bijvoorbeeld een klant die voor de rechter moet verschijnen. Hij heeft een schuld, die hij met een uitkering onmogelijk kan betalen. Een betalingsregeling is niet mogelijk, want het gaat om verkeersboetes. Nu gaat de rechter bekijken of hij gegijzeld mag worden, in de cel gezet kan worden maximaal 7 dagen per boete, om hem om die manier te dwingen te betalen. Ik ging bellen om te vragen naar het nut van deze actie als iemand aan kan tonen dat hij niet kan betalen. Ik had twee mensen aan de lijn die beiden verwezen naar de wet Mulder en naar de procedure, zonder zich nog af te vragen naar de zin van deze hele regeling. Ik moest maar mee naar de rechtbank om daar mijn verhaal te doen als ondersteuning aan deze klant.

En dan is het mei, het groen komt boven de grond en begint te groeien alsof het leven ervan afhangt. Dat is het goede nieuws, het slechte nieuws is dat het onkruid of wilde planten net zo hard meegroeien. Regel in moestuin-land is dat als je het onkruid voor een bepaalde datum in juni snoeit, je er daarna minder tot geen last van hebt. In ieder geval totdat het in het zaad schiet, anders heb je er het volgende jaar weer en meer last van. Zo is het hard werken in de maand mei en nog een stuk in juni om de kostbare plantjes in bijv. de groentetuin vrij te houden en de ruimte te geven om uit te groeien. Kruiwagens vol wilde planten worden naar de composthoop gereden. Tot er plotseling mooie witte bloempjes in de peultjes komen of van die paarse in de kapucijners. Of de aardappel in bloei staat, prachtig, of de tuinbonen.Het lang verwachte moment is aangebroken dat de uitgebloeide bloempjes een vrucht worden, een peul, een tuinboon. Vaak duurt het dan niet lang totdat de vrucht groot is en rijp genoeg om te plukken en in de etalage gelegd kan worden om verkocht te worden. Alhoewel, met een pompoen duurt het langer.

We zijn nu een pagina verder en nu zijn we eigenlijk pas aan het moment gekomen dat de vrucht rijp genoeg is om geplukt te worden en getoond kan worden aan de buitenwereld. In heel die pagina hier aan vooraf zit de aandacht, de inspanning, de moeite die het kost om zover te komen. Dat is eigenlijk waar het in mijn werk met klanten van WerkWaardig over gaat. Als coach doe ik in de begeleiding naar werk hetzelfde als in de moestuin. Ik merk echter dat er vanuit beleidsmakers, die vaak zelf geen contact hebben met klanten, direct resultaat wordt verwacht met trajecten die worden ingekocht. Er is weinig geduld, weinig ruimte voor de vaak lange periode die vooraf gaat aan het moment dat iemand er aan toe is om de vrucht van zijn werk, van zijn talent aan te bieden aan de buitenwereld en de stap naar betaald werk kan maken. Eigenlijk willen ze dat de k(p)lant direct vrucht draagt en zichzelf te koop aanbiedt aan de werkgever die met hem of haar in zee wil. Dat is jammer, omdat deze ongeduldige, vanuit economische belangen gestuurde houding geen recht doet aan de potentie die in ieder mens aanwezig is. Ze gaan daarbij voorbij aan de grote inspanning die nodig is om toe te groeien naar dat bijzondere moment, dat ultieme moment.

Het mooie is namelijk dat in de vrucht ontelbare zaadjes aanwezig zijn om verspreid te kunnen worden en op hun beurt in de grond gestopt te worden. Het is een prachtig proces, het proces van het leven zelf, waar naar mijn mening werk een onderdeel van zou moeten zijn. Want zo werkt het ook met talent. Als je werkt vanuit je talent, als je daar zelf de moed voor hebt en je daar de ruimte voor krijgt vanuit je omgeving, dan is het als het bekende mosterdzaadje uit de bijbel. Dat kan uitgroeien tot een boom, met takken waar vogels in kunnen nestelen om op hun beurt eieren uit te broeden en hun jonkies te voeden. Tot deze zelf weer groot genoeg zijn om van de boomtak de sprong te wagen en te vliegen de wijde wereld in. Het leven zelf dat zich in alle vormen en diversiteit ontvouwt.

Dit is een pleidooi om elkaar de ruimte te geven, elkaar de voorwaarde te scheppen om te mogen uitgroeien tot het moment dat de vrucht van ons talent rijp is om de stap in de wereld te zetten en werkzaam te zijn. Ieder op zijn eigen wijze en in zijn eigen maat. Om zo een volwaardige, menselijke bijdrage te kunnen leveren aan het geheel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 623
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com