de binnenkant van de muziek

Gisterenavond had ik plotseling een moment van aanwezigheid tijdens een concert in Paradox, jazzpodium in Tilburg. De tijd daarvoor was ik eigenlijk meer met mijn aandacht op de buitenkant van de muziek gericht. Hé, die Jesse van Ruller speelt op een Gibson. Wie zit er om mij heen, ken ik die? Goh, de muziek lijkt wel op Weather Report. Dit is mooi en dat vind ik wel chaotisch, maar ze spelen het technisch wel erg goed.

Toen kwam er dat moment kort na de pauze dat het bij mij van binnen stil werd en ik geraakt werd door de muzikanten,  de mensen die deze muziek speelden. Door het samenspel van de muzikanten. Het voelde als heel intiem, als een dans. Een creatieve dans tussen vijf mensen, waar de muziek die ik hoorde het gevolg van was. Erotisch bijna. Het was alsof ik de binnenkant van de muziek ervoer, de communicatie, de wisselwerking tussen deze begaafde muzikanten. Muziek als communicatie. Even op deze avond was ik aanwezig in het moment en ik voelde me verbonden met wat er op het podium tegenover me gebeurde. Ik liep even vol van het ervaren van de energie van dat moment. Een paar minuten later was het weer weg, maar het gaf me wel een bijzondere herinnering aan deze avond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Views: 968
Gastenboek

Wilt u reageren? Onderaan iedere blog heeft u hiertoe de mogelijkheid.
Daarnaast kunt u een email sturen naar: tomribbens@mac.com